ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله میرود (225)
-
اندازه متن
+
ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله میرود
وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله میرود
مِی ده که نوعروسِ چمن حَدِّ حُسن یافت
کار این زمان ز صنعتِ دَلّاله میرود
شِکَّرشِکن شَوَند همه طوطیانِ هند
زین قندِ پارسی که به بَنگاله میرود
طِیِّ مکان ببین و زمان در سلوکِ شعر
کاین طفل یک شبه رَهِ یک ساله میرود
آن چشمِ جادوانهٔ عابدفریب بین
کش کاروانِ سِحْر ز دنباله میرود
از رَه مَرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز
مکّاره مینشیند و مُحتاله میرود
بادِ بهار میوزد از گُلْسِتانِ شاه
وز ژاله باده در قدحِ لاله میرود
حافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین
غافل مشو که کارِ تو از ناله میرود
آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتی (436)
آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتی گردون ورق هستی ما درننوشتی
هرچند که هجران…
غمش تا در دلم مَأوا گرفته است (4)
غمش تا در دلم مَأوا گرفته است سرم چون زلف او سودا گرفته است
لب…
