آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتی (436)
-
اندازه متن
+
آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتی
گردون ورق هستی ما درننوشتی
هرچند که هجران ثمر وصل برآرد
دهقان جهان کاش که این تخم نکِشتی
آمرزش نقد است کسی را که در این جا
یاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی
در مصطبه عشق تنعم نتوان کرد
چون بالش زر نیست بسازیم به خشتی
مفروش به باغ ارم و نخوت شداد
یک شیشه می و نوش لبی و لب کشتی
تا کی غم دنیای دنی ای دل دانا
حیف است ز خوبی که شود عاشق زشتی
آلودگی خرقه خرابی جهان است
کو راهروی اهل دلی پاک سرشتی
از دست چرا هِشت سرِ زلف تو حافظ
تقدیر چنین بود، چه کردی که نهِشتی ؟
دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد (142)
دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد شد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد
…
ای غایب از نظر به خدا میسپارمت (91)
ای غایب از نظر به خدا میسپارمت جانم بسوختی و به دل دوست دارمت
تا…
