در پردۀ اسرار کسی را ره نیست (32)
-
اندازه متن
+
در پردۀ اسرار کسی را ره نیست
زین تعبیهٔ جان هیچکس آگه نیست
جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست
مِی خور که چنین فسانهها کوته نیست
چون عهده نمیشود کسی فردا را (2)
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل پر سودا را
می نوش…
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی (174)
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی؟
بِه…
