در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی (172)
-
اندازه متن
+
در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
«حکمی که قضا بُود، ز من میدانی؟»
در گردش خویش اگر مرا دست بُدی
خود را برهاندمی ز سرگردانی
افسوس که نامهٔ جوانی طی شد (63)
افسوس که نامهٔ جوانی طی شد و آن تازهبهارِ زندگانی دی شد
آن مرغِ طَرَب…
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی (174)
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی؟
بِه…
