زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند (80)
-
اندازه متن
+
زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
فرمای که تا بادهٔ گلگون آرند
تو زر نهای ای غافل نادان که تو را
در خاک نهند و باز بیرون آرند
خاکی که به زیر پای هر نادانیست (30)
خاکی که به زیر پای هر نادانیست کفّ صنمیّ و چهرهٔ جانانیست
هر خشت که…
چون بلبل مست راه در بستان یافت (25)
چون بلبل مست راه در بستان یافت روی گل و جام باده را خندان یافت
…
