امشب منم و طواف کاشانهٔ دوست (170)
-
اندازه متن
+
امشب منم و طواف کاشانهٔ دوست
میگردم تا بصبح در خانهٔ دوست
زیرا که بهر صبوح موسوم شده است
کاین کاسهٔ سر بدست پیمانهٔ اوست
اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا (165)
اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا بستان ز من شرابی که قیامت است حقا
ای دیده ز نم زبون نگشتی (2726)
ای دیده ز نم زبون نگشتی وی دل ز فراق خون نگشتی
وی عقل مگر تو…
