اکنون که رخت جان جهانی بربود (530)
-
اندازه متن
+
اکنون که رخت جان جهانی بربود
در خانه نشستنت کجا دارد سود
آن روز که مه شدی نمیدانستی
کانگشت نمای عالمی خواهی بود
اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر (1122)
اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر زیرا برهنهای تو و اندیشه زمهریر
اندیشه میکنی که…
یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی (1992)
یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی شاگردِ که بودی که چنین استادی؟
خوبی و…
