ای آنکه مرا دهر زبان میدانی (1701)
-
اندازه متن
+
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری (2535)
هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری نماند مر ورا ناله نباشد مر ورا زاری
…
رقص آن نبود که هر زمان برخیزی (1876)
رقص آن نبود که هر زمان برخیزی بیدرد چو گرد از میان برخیزی
رقص آن باشد…
