ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی (1736)
-
اندازه متن
+
ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
ناساز شوی باز دمی ساز کنی
زان میترسم در جفا باز کنی
مکر اندیشی بهانه آغاز کنی
ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
ناساز شوی باز دمی ساز کنی
زان میترسم در جفا باز کنی
مکر اندیشی بهانه آغاز کنی
هر درویشی که در شکست خویش است تا ظن نبری که او خیال اندیش است
آنجا…
نی چارهٔ آنکه با تو باشم همراز نی زهرهٔ آنکه بیتو پردازم راز
کارم ز تو…

