ای صوفیان عشق بدرید خرقهها (198)
-
اندازه متن
+
ای صوفیان عشق بدرید خرقهها
صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا
کز یار دور ماند و گرفتار خار شد
زین هر دو درد رست گل از امر ایتیا
از غیب رو نمود صلایی زد و برفت
کاین راه کوتهست گرت نیست پا روا
من هم خموش کردم و رفتم عقیب گل
از من سلام و خدمت ریحان و لاله را
دل از سخن پر آمد و امکان گفت نیست
ای جان صوفیان بگشا لب به ماجرا
زان حالها بگو که هنوز آن نیامدهست
چون خوی صوفیان نبود ذکر مامضی
شور عجبی در سر ما میگردد (746)
شور عجبی در سر ما میگردد دل مرغ شده است و در هوا میگردد
هر ذرهٔ…
گر عاشق زار روی تو نیستمی (1922)
گر عاشق زار روی تو نیستمی چندان به در سرای تو نه ایستمی
گفتی که مایست…
