ای عارف گوینده، نوائی برگو (1552)
-
اندازه متن
+
ای عارف گوینده، نوائی برگو
یا قول درست، یا خطائی برگو
درهای گلِستان و چمن را بگشای
چون بلبلِ مست، ز آشنائی برگو
ای عارف گوینده، نوائی برگو
یا قول درست، یا خطائی برگو
درهای گلِستان و چمن را بگشای
چون بلبلِ مست، ز آشنائی برگو
ای آنکه به جز شادی و جز نور نهای چون نعره زنم که از برم دور نهای
طبع چیزی نو به نو خواهد همی چیز نو نو راهرو خواهد همی
سر نو خواهی…

