به پیش آر سغراق گلگون من (2090)
-
اندازه متن
+
به پیش آر سغراق گلگون من
ندانم که بادهست یا خون من
نجاتی است جان را ز غرقاب غم
چو کشتی نوحی به جیحون من
مرا خوش بشوید ز آب و ز گل
رساند به اصل و به عرجون من
در اجزای من خوش درآمیخته
به خویشی چو موسی و هارون من
زهی آب حیوان زهی آتشی
که جمعند هر دو به کانون من
چو نایم ببوسد چو دفم زند
چه خوش چنگ درزد به قانون من
برو باقی از ساقی من بجوی
کز او یافت شیرینی افسون من
چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی (2932)
چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی چون شمع زنده باشی همچون شرر نخسپی
درهای…
سفره کهنه کجا درخور نان تو بود (799)
سفره کهنه کجا درخور نان تو بود خرمگس هم ز کجا صاحب خوان تو بود
در…
