تا به کی ای شکر چو تن بیدل و جان فغان کنم (1408)
-
اندازه متن
+
تا به کی ای شکر چو تن بیدل و جان فغان کنم
چند ز برگ ریز غم زرد شوم خزان کنم
از غم و اندهان من سوخت درون جان من
جمله فروغ آتشین تا به کیش نهان کنم
چند ز دوست دشمنی جان شکنی و تن زنی
چند من شکسته دل نوحه تن به جان کنم
مؤمن عشقم ای صنم نعره عشق می زنم
همچو اسیرکان ز غم تا به کی الامان کنم
چونک خیال تو سحر سوی من آید ای قمر
چون گذرد ز موج خون خاصه که خون فشان کنم
سنگ شد آب از غمم آه نه سنگ و آهنم
کآتش روید از تنم چونک حدیث آن کنم
ای تبریز شمس دین با تو قرین و چون قرین
دور قمر اگر هله با تو یکی قران کنم
دیدی که چه کرد آن پری رو (2190)
دیدی که چه کرد آن پری رو آن ماه لقای مشتری رو
گشتند بتان همه نگونسار…
روزی که مرا ز من ستانی (2754)
روزی که مرا ز من ستانی ضایع مکن از من آنچ دانی
تا با تو چو…
