جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست (491)
جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست
چرا ز باد مکافات داد و بیدادست
به باد و بود محمد نگر که چون باقیست
ز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیادست
ز باد بولهب و جنس او نمیبینی
که از برای فضیحت فسانهشان یادست
چنین ثبات و بقا باد را کجا باشد
در این ثبات که قاف کمتر آحادست
نبود باد دم عیسی و دعای عزیر
عنایت ازلی بُد که نور استادست
اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیست
اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست
ز بیم باد جهان همچو برگ میلرزد
درون باد ندانی که تیغ پولادست
کهی بود که به جز باد در جهان نشناخت
کُهی کهی نکند ز آنک کُه نه فرهادست
تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریاد
که از درون دلم موجهای فریادست
اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زند
یقین شود که نه بادست ملک آبادست
کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد (805)
کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد کی گفت که آفتاب امید بمرد
آن دشمن خورشید…
هست اندر غم تو دلشده دانشمندی (2869)
هست اندر غم تو دلشده دانشمندی همچو نقرهست در آتشکده دانشمندی
بر امید کرم و رحمت…
