جوع خود سلطان داروهاست هین (122-5)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۲۲ – در بیان فضیلت احتما و جوع
جوع خود سلطان داروهاست هین
جوع در جان نه چنین خوارش مبین
جمله ناخوش از مجاعت خوش شدست
جمله خوشها بیمجاعتها ردست
ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی (2587)
ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی
پادشاهان را چنان عادت بود (147-1)
بخش ۱۴۷ - نشاندن پادشاه، صوفیانِ عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود
