روزت بستودم و نمیدانستم (1241)
-
اندازه متن
+
روزت بستودم و نمیدانستم
شب با تو غنودم و نمیدانستم
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمیدانستم
مرا عجب میآید که این حافظان، چون پینمیبرند (34)
مرا عجب میآید که این حافظان، چون پینمیبرند از احوال عارفان؟ چنین شرح که میفرماید «وَ لَاتُطِع کُلَّ حَلَّافٍ غمّاز»…
آن خواجه اگر چه تیزگوش است (380)
آن خواجه اگر چه تیزگوش است استیزه کن و گران فروش است
من غره به سست…
