روزی ترش است و دیدهٔ ابر تر است (337)
-
اندازه متن
+
روزی ترش است و دیدهٔ ابر تر است
این گریه برای خندهٔ برگ و بر است
آن بازی کودکان و خندیدَنِشان
از گریهٔ مادر است و قبض پدر است
مولانا 
