زلف تو که یکروزم از او روشن نه (1628)
-
اندازه متن
+
زلف تو که یکروزم از او روشن نه
با خاک برآورد سرو با من نه
با هرچه درآرد سر او زنده شود
کانجا همه جانست سراسر تن نه
آن صورت غیبی که شندیش دشمن (1381)
آن صورت غیبی که شندیش دشمن با خود به قیاس میبریدش دشمن
مانندهٔ خورشید برآمد پیشین…
چار هندو در یکی مسجد شدند (85-2)
بخش ۸۵ - حکایت هندو کی با یار خود جنگ میکرد بر کاری و خبر نداشت کی او هم بدان…
