عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست (360)
-
اندازه متن
+
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد از دوست
اجزای وجود من همه دوست گرفت
نامیست ز من بر من و، باقی همه اوست
بیرون ز تن و جان و روان درویش است (254)
بیرون ز تن و جان و روان درویش است برتر ز زمین و آسمان درویش است
جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز (948)
جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز تا پیشتر از مرگ نمیری دو سه روز
