مائیم و هوای یار مه رو شب و روز (963)
-
اندازه متن
+
مائیم و هوای یار مه رو شب و روز
چون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز
زین روز شبان کجا برد بو شب و روز
خود در شب وصل عاشقان کو شب و روز
هر موی زلف او یکی جان دارد (853)
هر موی زلف او یکی جان دارد ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که…
افکند مرا دلم به غوغا و گریخت (161)
افکند مرا دلم به غوغا و گریخت جان آمد و هم از سر سودا و گریخت
