هستم ز غمش چنان پریشان که مپرس (989)
-
اندازه متن
+
هستم ز غمش چنان پریشان که مپرس
زانسان شدهام بی سر و سامان که مپرس
ای مرغ خیال سوی او کن گذری
وانگه ز منش بپرس چندان که مپرس
خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست (387)
خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست نیم نانی دررسد تا نیم جانی در تنست
گل خندان که نخندد چه کند (835)
گل خندان که نخندد چه کند علم از مشک نبندد چه کند
نار خندان که دهان…
