چرا ز اندیشهای بیچاره گشتی؟ (2660)
-
اندازه متن
+
چرا ز اندیشهای بیچاره گشتی؟
فرورفتی به خود غمخواره گشتی؟
تو را من پاره پاره جمع کردم
چرا از وسوسه صدپاره گشتی؟
ز دارالملک عشقم رخت بردی
در این غربت چنین آواره گشتی
زمین را بهر تو گهواره کردم
فسرده تخته گهواره گشتی
روان کردم ز سنگت آب حیوان
به سوی خشک رفتی خاره گشتی
توی فرزند جان کار تو عشق است
چرا رفتی تو و هرکاره گشتی؟
از آن خانه که تو صد زخم خوردی
به گرد آن در و درساره گشتی
در آن خانه که صد حلوا چشیدی
نگشتی مطمئن اماره گشتی
خمش کن گفت هشیاریت آرد
نه مست غمزهٔ خماره گشتی
آن جا که چو تو نگار باشد (704)
آن جا که چو تو نگار باشد سالوس و حفاظ عار باشد
سالوس و حیل کنار…
در هوایت بیقرارم روز و شب (302)
در هوایت بیقرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب
روز و شب…
