گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت (373)
-
اندازه متن
+
گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت
بیغم بود آنکه عشق محکم بگرفت
یک ذره نگر که پای در عشق بکوفت
وان ذره جهان شد که دو عالم بگرفت
از آتش روی خود اندر دلم آتش زن (1874)
از آتش روی خود اندر دلم آتش زن و آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن
همچنانک هر کسی در معرفت (81-2)
بخش ۸۱ - متردد شدن در میان مذهبهای مخالف و بیرونشو و مخلص یافتن
