گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت (379)
-
اندازه متن
+
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت
می طعنه زنند دشمنانم شب و روز
کز پای درآمدی و دستت نگرفت
بس که میانگیخت آن مه شور و شر (1100)
بس که میانگیخت آن مه شور و شر بس که میکرد او جهان زیر و زبر
ای حیلههات شیرین تا کی مرا فریبی (2945)
ای حیلههات شیرین تا کی مرا فریبی آن را که ملک کردی دیگر چرا فریبی
اما…
