گفت با درویش روزی یک خسی (123-6)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۲۳ – مثل
گفت با درویش روزی یک خسی
که ترا اینجا نمیداند کسی
گفت او گر مینداند عامیم
خویش را من نیک میدانم کیم
وای اگر بر عکس بودی درد و ریش
او بدی بینای من من کور خویش
احمقم گیر احمقم من نیکبخت
بخت بهتر از لجاج و روی سخت
این سخن بر وفق ظنت میجهد
ورنه بختم داد عقلم هم دهد
هر که بهر تو انتظار کند (985)
هر که بهر تو انتظار کند بخت و اقبال را شکار کند
بهر باران چو کشت…
ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو (2174)
ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو از جغد چه اندیشی چون جان همایی تو
بخرام چنین…
