گفت با درویش روزی یک خسی (123-6)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۲۳ – مثل
گفت با درویش روزی یک خسی
که ترا اینجا نمیداند کسی
گفت او گر مینداند عامیم
خویش را من نیک میدانم کیم
وای اگر بر عکس بودی درد و ریش
او بدی بینای من من کور خویش
احمقم گیر احمقم من نیکبخت
بخت بهتر از لجاج و روی سخت
این سخن بر وفق ظنت میجهد
ورنه بختم داد عقلم هم دهد
ای نای خوش نوای که دلدار و دلخوشی (2994)
ای نای خوش نوای که دلدار و دلخوشی دم میدهی تو گرم و دم سرد میکشی
هین، خیره خیره مینگر اندر رخ صفراییم (1387)
هین، خیره خیره مینگر اندر رخ صفراییم هر کس که او مکی بود داند که من بطحاییم
