یار آمد به صلح ای اصحاب (317)
-
اندازه متن
+
یار آمد به صلح ای اصحاب
ما لکم قاعدین عند الباب
نوبت هجر و انتظار گذشت
فادخلوا الدار یا اولی الالباب
آفتاب جمال سینه گشاد
فاخلعوا فی شعاعه الاثواب
ادب عشق جمله بیادبیست
أمّة العشق عشقهم آداب
بادهٔ عشق ننگ و نام شکست
لا رئوساً تری و لا اذناب
لذت عشق با دماغ آمیخت
کامتزاج العبید بالارباب
دختران ضمیر سرمستند
وسط روض القلوب و الدولاب
گر شما محرم ضمیر نهاید
فاسئلوهن من وراء حجاب
شمس تبریز جام عشق از تو
و خذ الکبد للشراب کباب
احوال دلم هر سحر از باد بپرس (975)
احوال دلم هر سحر از باد بپرس تا شاد شوی از من ناشاد بپرس
ور کشتن…
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم (1195)
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم
