دست دراز از پیِ یک حبّه سیم (26-3)
-
اندازه متن
+
دزدی گدایی را گفت: شرم نداری که دست از برایِ جوی سیم پیشِ هر لَئیم دراز میکنی؟
گفت
دست دراز از پیِ یک حبّه سیم
به که بِبُرَّند به دانگی و نیم
عذرِ تقصیرِ خدمت، آوردم (2-2)
درویشی را دیدم، سر بر آستانِ کعبه همیمالید و میگفت: یا غَفور! یا رحیم! تو دانی که از ظَلومِ جَهول…
آن که چون پسته دیدمش همه مغز (18-2)
عابدی را پادشاهی طلب کرد. اندیشید که دارویی بخورم تا ضعیف شوم، مگر اعتقادی که دارد در حقِّ من زیادت…
