نگویند از سر بازیچه حرفی (21-2)
-
اندازه متن
+
لقمان را گفتند: ادب از که آموختی؟
گفت: از بی ادبان؛ هر چه از ایشان در نظرم ناپسند آمد از فعلِ آن پرهیز کردم
نگویند از سر بازیچه حرفی
کز آن پندی نگیرد صاحبِ هوش
و گر صد بابِ حکمت پیشِ نادان
بخوانند، آیدش بازیچه در گوش
نیافرید خدایت به خلق حاجتمند (24)
نیافرید خدایت به خلق حاجتمند به شکر نعمت حق در به روی خلق مبند
گفتم که برآید آبی از چاه امید (19)
گفتم که برآید آبی از چاه امید افسوس که دلو نیز در چاه افتاد
