اندرون از طعام خالی دار (22-2)
-
اندازه متن
+
عابدی را حکایت کنند که شبی ده مَن طعام بخوردی و تا سحر خَتْمی در نماز بکردی.
صاحبدلی شنید و گفت: اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی، بسیار از این فاضلتر بودی
اندرون از طعام خالی دار
تا در او نورِ معرفت بینی
تهی از حکمتی به علّتِ آن
که پُری از طعام تا بینی
گر ز هفت آسمان گزند آید (25)
گر ز هفت آسمان گزند آید راست بر عضو مستمند آید
چون به سختی در بمانی تن به عجز اندر مده (14-2)
درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید. حاکم فرمود که دستش بدر کنند. صاحبِ گلیم شَفاعت کرد…
