هر که با من بدست و با تو نکو (61)
-
اندازه متن
+
هر که با من بدست و با تو نکو
دل منه بر وفای صحبت او
گفتم که برآید آبی از چاه امید (19)
گفتم که برآید آبی از چاه امید افسوس که دلو نیز در چاه افتاد
لافِ سرپنجگی و دعویِ مَردی بگذار (42-2)
یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته. گفت: این را چه حالت است؟…
