هر که با من بدست و با تو نکو (61)
-
اندازه متن
+
هر که با من بدست و با تو نکو
دل منه بر وفای صحبت او
گفتم که برآید آبی از چاه امید (19)
گفتم که برآید آبی از چاه امید افسوس که دلو نیز در چاه افتاد
آن که نَباتِ عارِضش آبِ حیات میخورَد (10-5)
در عُنْفُوانِ جوانی چنان که افتد و دانی، با شاهدی سَری و سِرّی داشتم، به حکمِ آن که…
