کرم به جای فروماندگان چو نتوانی (63)
-
اندازه متن
+
کرم به جای فروماندگان چو نتوانی
مروتست نه چندانکه خود فرومانی
آن که چون پسته دیدمش همه مغز (18-2)
عابدی را پادشاهی طلب کرد. اندیشید که دارویی بخورم تا ضعیف شوم، مگر اعتقادی که دارد در حقِّ من زیادت…
گر هیمه عود گردد و گر سنگ در شود (34)
گر هیمه عود گردد و گر سنگ در شود مشنو که چشم آدمی تنگ پر شود
