گل به تاراج رفت و خار بماند (15-5)
-
اندازه متن
+
یکی را زنی صاحب جمالِ جوان درگذشت و مادرزن فرتوت به علّتِ کابین در خانه مُتَمَکِّن بماند و مرد از مُحاورتِ او به جان رنجیدی و از مجاورتِ او چاره ندیدی، تا گروهی آشنایان به پرسیدن آمدندش.
یکی گفتا: چگونهای در مفارقتِ یارِ عزیز؟
گفت: نادیدنِ زن بر من چنان دشخوار نیست که دیدنِ مادرزن
گل به تاراج رفت و خار بماند.
گنج برداشتند و مار بماند
دیده بر تارکِ سَنان دیدن
خوشتر از رویِ دشمنان دیدن
واجب است از هزار دوست برید
تا یکی دشمنت نباید دید
پیرمردی لطیف در بغداد (44-2)
پیرمردی لطیف در بغداد دخترک را به کفشدوزی داد
مردکِ سنگدل چنان بگزید لبِ دختر،…
چو پیروز شد دزدِ تیرهروان (19-2)
کاروانی در زمین یونان بزدند و نعمتِ بیقیاس ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردند و خدا و پیمبر شَفیع آوردند…
