عشق است صبوح و من بدو بیدارم
عشق است بهار و من بدو گلزارم

سوگند به عشقی که عدوی کار است
کانروز که بیکار نیم بیکارم

عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
او راست عروسی و منش طبالم

سوگند بدان عشق که بطال گر است
کانروز که طبال نیم بطالم

عشق تو گرفته آستین می‌کشدم
واندر پی یار راستین می‌کشدم

وانگه گوئی دراز تا چند کشی
با عشق بگو که همچنین می‌کشدم

عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم
امروز که درهم نگریدیم به چشم

وانگه گوئی دراز تا چند کشی
با عشق بگو که همچنین میکشدم

فانی شدم و برید اجزای تنم
می‌چرخ که بر چرخ بد اول وطنم

مستند و خوشند و می‌پرستند همه
در عیب از این وحشت و زندان که منم

فرمود که دست و پا بکاری بزنیم
تا می نرود دو دست بازی بزنیم

چون در تو زدیم دست از این شادی را
پس چون نزنین دست آری بزنیم

قد صبحنا اللله به عیش و مدام
قد عیدنا العید و مام صیام

املا قدحا وهات یا خیر غلام
کی یسکرنا ثم علی‌الدهر سلام

قاشانیم و لاابالی حالیم
فتنه شدگان ازال آزالیم

جانداده به عشق رطل مالامالیم
صافی بخوریم و درد بر سر مالیم

قومیکه چو آفتاب دارند قدوم
در صدق چو آهنند و در لطف چو موم

چون پنجهٔ شیرانهٔ خود بگشایند
نی پرده رها کنند و نی نقش و رسوم

گاه از غم دلبران بر آتش باشم
گاه از پی دوستان مشوش باشم

آخر بچه خرمی زنم راه نشاط
آخر به کدام دلخوشی خوش باشم