امروز مرو از برم ای یار بساز
ای گلبن صد برگ بدین خار بساز

ای عشوه فروش با خریدار بساز
ای ماه تمام با شب تار بساز

امشب که گشاده است صنم با ما راز
ای شب چه شبی که عمر تو باد دراز

زاغان سیاه امشب اندر طربند
با باز سپید جان شده در پرواز

بازآمدم اینک که زنم آتش نیز
در توبه و در گناه و زهد و پرهیز

آورده‌ام آتشی که می‌فرماید
کای هرچه به جز خداست از جا برخیز

بازی بودم پریده از عالم راز
تا بو که برم ز شیب صیدی بفراز

اینجا چه نیافتم کسی را دمساز
زان در که بیامدم برون رفتم باز

بنمای بمن رخ ای شمع طراز
تا ناز کنم نه روزه دارم نه نماز

تا با تو بوم مجاز من جمله نماز
چون بی‌تو بوم نماز من جمله مجاز

جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز
تا پیشتر از مرگ نمیری دو سه روز

دنیا زن پیریست چه باشد گر تو
با پیر زنی انس نگیری دو سه روز

زنها مشو غره به بیباکی باز
زیرا که پری دارد از دولت باز

مرغی تو ولیک مرغ مسکین و مجاز
با باز شهنشاه تو شطرنج مباز

درد تو علاج کس پذیرد هرگز
یا از تو مراد میگریزد هرگز

گفتی که نهال صبر در دل کشتی
گیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟

در سر هوس عشق تو دارم همه روز
در عشق تو مست و بیقرارم همه روز

مر مستان را خمار یک روزه بود
من آن مستم که در خمارم همه روز

دل آمد و گفت هست سوداش دراز
شب آمد و گفت زلف زیباش دراز

سرو آمد و گفت قد و بالاش دراز
او عمر عزیز ماست گو باش دراز