گر باده خوری تو با خردمندان خور (109)
-
اندازه متن
+
گر باده خوری تو با خردمندان خور
یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور ورد مکن فاش مساز
اندک خور و گه گاه خور و پنهان خور
من بی می ناب زیستن نتوانم (132)
من بی می ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بار تن نتوانم
من بنده آن…
گویند محمد امین بدان روزگار که امیرالمومنین بود (14)
حکایت 14 : گویند محمد امین بدان روزگار که امیرالمومنین بود به باغ اندر بر لب حوض نشسته بود، و…
