چون نیست حقیقت و یقین اندر دست (28)
-
اندازه متن
+
چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
نتوان به امید شَک همه عمر نشست
هان تا ننهیم جامِ می از کف دست
در بیخبری مُرد چه هشیار و چه مست
از آمدن بهار و از رفتن دی (158)
از آمدن بهار و از رفتن دی اوراق وجود ما همی گردد طی
می خور!…
یک قطرهٔ آب بود با دریا شد (97)
یک قطرهٔ آب بود با دریا شد یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد
آمد…
