یک مرد پدید آمد بس دور اندیش
-
اندازه متن
+
یک مرد پدید آمد بس دور اندیش
مرد دگری آمد وارسته ز خویش
باری پس این معرکه دانی که چه شد؟
آزاده نداند ره خود از پس و پیش
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست.
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست. غم گفت: مرا سیه چلیپاش نکوست
عقل آمد و گفت :…
تا بشنومت ندا، همه گوش شوم
تا بشنومت ندا، همه گوش شوم تا راه به تو برم، همه هوش شوم
باز آی…
