آمد سحر و مراست مصحف در پیش
-
اندازه متن
+
آمد سحر و مراست مصحف در پیش
آنگاه چراغی چو چراغ دل خویش
ورد سحر اهل دلش، همره باد
یارب تو بپرهیزش از هر کم و بیش
دزدیده به هر کسی دردی آمیخت
دزدیده به هر کسی دردی آمیخت پوشیده به هر سری خیالی انگیخت
کرد این همه تا…
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
بگرفت دلم، گفت چو دود آمدهای
