بودش همه با سوختهاش ناز و گزند
-
اندازه متن
+
بودش همه با سوختهاش ناز و گزند
گفتم که به حرف آورمش دل دربند
سوی وی قاصدی فرا کردم، لیک
دل بود و شناختش، به بندش بفکند
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش گر چند از این سوئی آن سو را باش
بی تو غم تو به گردنم آویزد
بی تو غم تو به گردنم آویزد با تو ستمست خواهد خونم ریزد
با روی تو…
