ابجد به توام پندی خوش ای فرزند
-
اندازه متن
+
ابجد به توام پندی خوش ای فرزند
بر چهره ی هیچ احمقی هیچ مخند
چندانکه به گندابی دست اندازی
گندش به سرآید و به تو دارد گند
میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم
میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم می آیم من خواهی دیدن بازم
بر اسب نشست و…
گفتم: چه کنم؟ گفت: به دل با ما باش
گفتم: چه کنم؟ گفت: به دل با ما باش گفتم که: به چشم؟ بی پروا باش
پیشنمایش
