جان با تن من دوش به دعوا افتاد
-
اندازه متن
+
جان با تن من دوش به دعوا افتاد
این زاو گله کرد و این گله زاو بگشاد
مسکین دل من که راه بر کوی تو داشت
افتاد و شکست و خون اورفت باد
صد بار زیان دیدی و صد بار نهیب
صد بار زیان دیدی و صد بار نهیب برده بر و پهلوی تو از لطمه نصیب
گر زانکه خطا‌خواه شدم من که منم
گر زانکه خطا‌خواه شدم من که منم جز بی تو نه در راه شدم من که منم
