افسرد به باغ من گل زرد مرا
-
اندازه متن
+
افسرد به باغ من گل زرد مرا
هیهات! ندانست کسی درد مرا
دل مرده چراغ من در این تنگ رواق
افروخت دمی که ناتوان کرد مرا
گفتی ز مخالف که چهها خواهد بود
گفتی ز مخالف که چهها خواهد بود تا چندش این چون و چرا خواهد بود
آسوده…
بودم به کارگاه جوانی
بودم به کارگاه جوانی دوران روزهای جوانی مرا گذشت در عشق های دلکش و شیرین (شیرین چو وعده ها) یا…
