افسرد به باغ من گل زرد مرا
-
اندازه متن
+
افسرد به باغ من گل زرد مرا
هیهات! ندانست کسی درد مرا
دل مرده چراغ من در این تنگ رواق
افروخت دمی که ناتوان کرد مرا
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت پیدا به سرشانه ش رگهای درشت
اولی غزلی…
جانا دلت از چه با دل من در جنگ
جانا دلت از چه با دل من در جنگ از بهر خراج آن لب مرجان رنگ؟
پیشنمایش
