گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی (1943)
-
اندازه متن
+
گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
یا بر رخ خویش زعفران کشتهامی
آن وعده که کردهای رها مینکند
ور نی خود را به رایگان کشتهامی
ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان (1401)
ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان از دلشدگان گناه کم گیر ای جان
بیا ما چند کس با هم بسازیم (1534)
بیا ما چند کس با هم بسازیم چو شادی کم شود با غم بسازیم
بیا تا…
