گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی (1943)
-
اندازه متن
+
گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
یا بر رخ خویش زعفران کشتهامی
آن وعده که کردهای رها مینکند
ور نی خود را به رایگان کشتهامی
ساقیا باده چون نار بیار (1108)
ساقیا باده چون نار بیار دفع غم را تو ز اسرار بیار
بادهای را که ز…
خائیدن آن لب که چشیدی شکرش (1032)
خائیدن آن لب که چشیدی شکرش مالیدن دستی که کشیدی بسرش
نگذارد آنکه او به جان…
