بنمای به من رخت بکن مردمی (1802)
-
اندازه متن
+
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی
سفر کردم به هر شهری دویدم (1508)
سفر کردم به هر شهری دویدم به لطف و حسن تو کس را ندیدم
ز هجران…
بود لقمان پیش خواجهٔ خویشتن (159-1)
بخش ۱۵۹ - متهم کردن غلامان و خواجهتاشان مر لقمان را کی آن میوههای ترونده را که میآوردیم او خورده…
