بنمای به من رخت بکن مردمی (1802)
-
اندازه متن
+
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی
ای جان لطیف بیغم عشق مساز در هر نفسش هزار روزه است و نماز
پیداست سراپا…
قصر بود روح ما نی تل ویرانهای همدم ما یار ما نی دم بیگانهای
بادیهای هایلست…

