بنمای به من رخت بکن مردمی (1802)
-
اندازه متن
+
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی
تاخت رخ آفتاب گشت جهان مست وار بر مثل ذرهها رقص کنان پیش یار
شاه نشسته…
تازه شد از او باغ و بر من شاخ گل من نیلوفر من
گشته است روان…

