ای نور دل و دیده و جانم چونی (1762)
-
اندازه متن
+
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی
لطفهای شما و سعیهای شما و تربیتها که میکنید (25)
فرمود لطفهای شما و سعیهای شما و تربیتها که میکنید حاضراً و غایباً، من اگر در شکر و تعظیم و…
هر کآتش من دارد او خرقه ز من دارد (626)
هر کآتش من دارد او خرقه ز من دارد زخمی چو حسینستش جامی چو حسن دارد
