ای نور دل و دیده و جانم چونی (1762)
-
اندازه متن
+
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی
ای آنک تو خواب ما ببستی رفتی و به گوشهای نشستی
اندر دلم آمدی چو ماهی…
منم فانی و غرقه در ثبوتی به دریاهای حی لایموتی
مگر من یوسفم در قعر چاهی…

